ภาพบางภาพตรงหน้า ก็มีเรื่องราวที่เรามองไม่เห็นอยู่มากมาย

ดวงจันทร์
sony cybershot โหมด auto

คืนนั้นเป็นคืนที่พระจันทร์สวยที่มากวันหนึ่งเท่าที่ชีวิตของฉันเคยพบเจอ
ระหว่างรอคอยการมาถึงของใครบางคนที่ริมถนนราชดำเนิน
ฉันมองเห็นแสงไฟจากฝีมือมนุษย์ กำลังส่องแสงแข่งกับแสงไฟจากจักรวาล
พาลให้นึกถึงเรื่องราวของหิ่งห้อยตัวหนึ่ง ที่ริอยากมีแสงแข่งกับดวงจันทร์

เมื่อนักวิทยาศาสตร์ชื่อ โทมัส อัลวา เอดิสัน ผลิตหลอดไฟได้สำเร็จ
มนุษย์ต่างพากันดีอกดีใจ และเริ่มต้นไม่ง้อแสงไฟของจักรวาล
ค่ำคืนที่เคยมีเพียงแสงจันทร์และแสงดาว กลับถูกเบียดกลืนด้วยแสงไฟหลากสีจากฝีมือมนุษย์
ดวงจันทร์ถูกละเลย จนอาจจะมีน้อยคนนัก ที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า และมองเห็นแสงไฟนวลๆ นั้นในยามค่ำคืน

เมื่อเราก้าวไปข้างหน้า เราก็มักจะหลงลืมสิ่งที่เคยมีมาเบื้องหลัง
มนุษย์เคยชินกับแสงไฟนิออน จนแทบจะลืมความสำคัญของการมีดวงจันทร์
เรามุ่งหน้าพัฒนาศักยภาพของสิ่งประดิษฐ์ที่ให้ความสะดวกสบายแก่เรา
จนลืมความสำคัญของธรรมชาติ
ลืมไปว่า บางทีแต่ละก้าวที่เราก้าวไป ก็คือการเหยียบย่ำทำลายสิ่งที่เคยมีอยู่

ฤดูหนาวในกรุงเทพฯ ที่มีจำนวนน้อยลงทุกปี
ฤดูร้อนที่มีปริมาณองศาเพิ่มขึ้นในทุกๆ เดือนเมษาฯ
น้ำแข็งขั้วโลกที่เปลี่ยนสถานะกลายเป็นน้ำ
ภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นหลายต่อหลายครั้ง
ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ กำลังเตือนให้มนุษย์ไม่หลงลืมฐานะตัวเอง

ฐานะของหิ่งห้อยตัวหนึ่ง...
ซึ่งกำลังพยายามฉายแสงแข่งกับดวงจันทร์

edit @ 3 Jan 2008 00:25:28 by ภาพตรงหน้าที่มองไม่เห็น